روز نوشت ها

بسیار مدت مدیدی است که نمی‌نویسم از همین روی بسیاری برایمان نامه‌نگاری کرده‌اند که چرا شما دیگر اراجیف نمی‌فرستید، لذا بنده بسیار خرسند شدم که بسیار طرفداران مودب در انتظار نوشتار های تازه اینجانب هستند. سپس به این نتیجه رسیدم پس از این همه گیر دادن به مسائل مملکتی که بوی سیاست هم اصلا نمی‌دهد!، یک متن خانوادگی نگارشته تا کمک بزرگی نیز به بنیاد خانواده داری در میهن گرامیان کرده باشم.

آهنگ "بازی" اثری جدید از استاد سیاوش قمیشی هست، همانطور که می‌دانید من در کتاب‌هنر آهنگی رو برای دانلود نمی‌زارم اما آهنگ های استاد فرق می‌کنه ... متن+دانلود آهنگ

تمام سال من بی‌تو، پر از سوز زمستونه
صدای خنده رو هیچکس، نمی‌شنوه از این خونه
تو رفتی و نگاه من، یه دریا درد و غم داره
یکی انگار توی سینم، گل یس داره می کاره
بی تو قلب جهنم هم، مثل خونه واسم سرده
با اون حالی که تو رفتی، محاله بازی برگرده

گمان نمی‌کردید مسیر ابتکارات اینجانب حتی به آشپزی هم برسد نه!؟، مشاالله گاهی فکر می‌کنم این بچه از هر انگشتش یک که نه! صد هنر می‌بارد، الکترونیک، کامپیوتر، کوهنوردی، سنگنوردی، عکاسی، ترجمه، طنز نویسی، داستان نویسی، شعر نویسی و هم‌اینک آشپزی!

خودشیفته!؟ نه خب، یه وقت‌هایی آدم هیجان‌زده می‌شه ... گفتم یکم خودنمایی کنم ... زیاد چپ‌چپ نگاه نکنید ... و خب پس از پختن و البته تعریف‌های بی‌وقفه خانواده و دوستان به نتیجه رسیدم که هیییی!!! دست‌پختم مثل اینکه خوبه! ... به قول بابا ... مشاالله این بچه دست به هر چی می‌زنه بی‌نظیر می‌شه!

عموما هر نوشته‌ای که توسط من نوشته می‌شود، باید یه جار و جنجالی را بپا کند، نمی‌دانم چرا با اینکه عموما من در تمامی نوشته‌های خودم تمام تلاشم را در آرام نوشتن دارم.

یکی از عقاید من در زندگی این است که مهم نیست، شما چه انتخابی دارید، مهم این است به انتخاب خود علاقه داشته باشید! و البته این علاقه بهتر است تنها از روی علاقه ذاتی شما باشد و سرافرازی‌هایی که در آینده از روی این علاقه به دست خواهید آورد و نه از روی خودنمایی.

روزگار عجیبی شده، گاهی در اندیشه یک سری خاطرات گذشته، لبخندی بر روی لبانت نقش می‌بندند و پس از چند دم، اخمی خواهی کرد که این اندیشه‌ها تنها خاطراتی از گذشته است.

گاهی فکر می‌کنم برخی براستی شگفت انگیز هستند، چرا که برای دوستی خود، تاریخ آغاز و پایان می‌نویسند... همین که زمانش فرا رسید، دکمه‌ای را فشار می‌دهند که بله ... این هم پایان دوستی ما بود.