فال حافظ

فهرست غزلیات

• آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت
• آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست
• آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است
• آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی
• آن پیک نامور که رسید از دیار دوست
• آن کس که به دست جام دارد
• آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
• آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد
• آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم
• آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند
• آن یار کز او خانه ما جای پری بود
• آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
• ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید
• احمد الله علی معدله السلطان
• از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه
• از دیده خون دل همه بر روی ما رود
• از سر کوی تو هر کو به ملالت برود
• از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
• افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
• الا ای طوطی گویای اسرار
• الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
• المنه لله که در میکده باز است
• انت روائح رند الحمی و زاد غرامی
• اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
• اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید
• اگر به باده مشکین دلم کشد شاید
• اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح
• اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول
• اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش
• اگر روم ز پی اش فتنه‌ها برانگیزد
• اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک
• اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد
• اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است
• اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست
• ای آفتاب آینه دار جمال تو
• ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی
• ای خرم از فروغ رخت لاله زار عمر
• ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
• ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی
• ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی
• ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی
• ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک
• ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
• ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی
• ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل
• ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن
• ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز
• ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت
• ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار
• ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر
• ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس
• ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت
• ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما
• ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو
• ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
• ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
• ای نور چشم من سخنی هست گوش کن
• ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت
• ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش
• ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
• ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند
• ای پیک راستان خبر یار ما بگو
• ای که با سلسله زلف دراز آمده‌ای
• ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی
• ای که دایم به خویش مغروری
• ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
• ای که در کوی خرابات مقامی داری
• ای که مهجوری عشاق روا می‌داری
• این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی
• با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
• بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم
• بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم
• بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش
• باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است
• باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
• بالابلند عشوه گر نقش باز من
• بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
• ببرد از من قرار و طاقت و هوش
• بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد
• بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد
• برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز
• برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست
• بشری اذ السلامه حلت بذی سلم
• بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
• بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند
• بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی
• بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت
• بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
• بنال بلبل اگر با منت سر یاریست
• بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
• به آب روشن می عارفی طهارت کرد
• به تیغم گر کشد دستش نگیرم
• به جان او که گرم دسترس به جان بودی
• به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست
• به جان پیر خرابات و حق صحبت او
• به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
• به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است
• به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
• به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد
• به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می
• به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم
• به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم
• به ملازمان سلطان که رساند این دعا را
• به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
• به وقت گل شدم از توبه شراب خجل
• به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی
• به کوی میکده هر سالکی که ره دانست
• به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود
• بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن
• بود آیا که در میکده‌ها بگشایند
• بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
• بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم
• بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
• بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم
• بی مهر رخت روز مرا نور نماندست
• بیا با ما مورز این کینه داری
• بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
• بیا و کشتی ما در شط شراب انداز
• بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
• بیا که رایت منصور پادشاه رسید
• بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
• تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
• تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
• تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو
• ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
• تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
• تو را که هر چه مراد است در جهان داری
• تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی
• تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
• تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج
• جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
• جز آستان توام در جهان پناهی نیست
• جمالت آفتاب هر نظر باد
• جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید
• جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
• حاشا که من به موسم گل ترک می کنم
• حال خونین دلان که گوید باز
• حال دل با تو گفتنم هوس است
• حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم
• حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم
• حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
• حسن تو همیشه در فزون باد
• حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
• خدا را کم نشین با خرقه پوشان
• خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست
• خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
• خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
• خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد
• خط عذار یار که بگرفت ماه از او
• خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
• خم زلف تو دام کفر و دین است
• خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
• خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه
• خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست
• خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
• خوش است خلوت اگر یار یار من باشد
• خوش خبر باشی ای نسیم شمال
• خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
• خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
• خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش
• خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن
• خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست
• خیال روی تو در هر طریق همره ماست
• خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم
• خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم
• خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم
• خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم
• خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز
• دارای جهان نصرت دین خسرو کامل
• دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
• دارم امید عاطفتی از جانب دوست
• دامن کشان همی‌شد در شرب زرکشیده
• دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند
• دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن
• در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود
• در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
• در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است
• در خرابات مغان نور خدا می‌بینم
• در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
• در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
• در سرای مغان رفته بود و آب زده
• در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش
• در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند
• در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
• در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم
• در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی
• در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
• درآ که در دل خسته توان درآید باز
• درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
• درد عشقی کشیده‌ام که مپرس
• درد ما را نیست درمان الغیاث
• دردم از یار است و درمان نیز هم
• دست از طلب ندارم تا کام من برآید
• دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد
• دل از من برد و روی از من نهان کرد
• دل سراپرده محبت اوست
• دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
• دل من در هوای روی فرخ
• دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
• دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
• دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
• دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
• دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
• دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمی‌گیرد
• دلم رمیده شد و غافلم من درویش
• دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز
• دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
• دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد
• دو یار زیرک و از باده کهن دومنی
• دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد
• دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم
• دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد
• دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد
• دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
• دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
• دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
• دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
• دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
• دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم
• دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
• دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
• دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد
• دیدار شد میسر و بوس و کنار هم
• دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود
• دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
• دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
• دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد
• دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت
• دیر است که دلدار پیامی نفرستاد
• دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
• دیشب رفتم به در میکده خواب آلوده
• دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور
• راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد
• راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست
• رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید
• رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
• رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی
• رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
• رواق منظر چشم من آشیانه توست
• روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
• روز وصل دوستداران یاد باد
• روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست
• روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم
• روزگاریست که سودای بتان دین من است
• روزگاریست که ما را نگران می‌داری
• روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
• روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
• روشنی طلعت تو ماه ندارد
• روضه خلد برین خلوت درویشان است
• رونق عهد شباب است دگر بستان را
• روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر
• روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر
• روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
• ز در درآ و شبستان ما منور کن
• ز دست کوته خود زیر بارم
• ز دلبرم که رساند نوازش قلمی
• ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
• ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
• زان می عشق کز او پخته شود هر خامی
• زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
• زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
• زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست
• زبان خامه ندارد سر بیان فراق
• زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
• زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
• زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست
• زهی خجسته زمانی که یار بازآید
• زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی
• ساقی ار باده از این دست به جام اندازد
• ساقی به نور باده برافروز جام ما
• ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می
• ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
• ساقی بیار باده که ماه صیام رفت
• ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود
• ساقیا آمدن عید مبارک بادت
• ساقیا برخیز و درده جام را
• ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی
• سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود
• سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
• سال‌ها پیروی مذهب رندان کردم
• سبت سلمی بصدغیها فادی
• ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد
• سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی
• سحر بلبل حکایت با صبا کرد
• سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
• سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش
• سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد
• سحرم دولت بیدار به بالین آمد
• سحرم هاتف میخانه به دولتخواهی
• سحرگاهان که مخمور شبانه
• سحرگه ره روی در سرزمینی
• سر ارادت ما و آستان حضرت دوست
• سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم
• سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند
• سلام الله ما کر اللیالی
• سلامی چو بوی خوش آشنایی
• سلیمی منذ حلت بالعراق
• سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
• سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
• سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
• شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان
• شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
• شاهدان گر دلبری زین سان کنند
• شب وصل است و طی شد نامه هجر
• شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند
• شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش
• شراب لعل کش و روی مه جبینان بین
• شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد
• شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت
• شممت روح وداد و شمت برق وصال
• شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت
• شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری
• شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست
• صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست
• صبا به تهنیت پیر می فروش آمد
• صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
• صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری
• صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار
• صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد
• صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
• صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی
• صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
• صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است
• صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم
• صلاح کار کجا و من خراب کجا
• صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم
• صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد
• صوفی از پرتو می راز نهانی دانست
• صوفی بیا که آینه صافیست جام را
• صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم
• صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد
• صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش
• طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف
• طایر دولت اگر باز گذاری بکند
• طفیل هستی عشقند آدمی و پری
• عاشق روی جوانی خوش نوخاسته‌ام
• عشق تو نهال حیرت آمد
• عشقبازی و جوانی و شراب لعل فام
• عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی
• عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم
• عمریست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم
• عکس روی تو چو در آینه جام افتاد
• عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
• عید است و آخر گل و یاران در انتظار
• عیشم مدام است از لعل دلخواه
• غلام نرگس مست تو تاجدارانند
• غم زمانه که هیچش کران نمی‌بینم
• فاتحه‌ای چو آمدی بر سر خسته‌ای بخوان
• فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
• فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم
• فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
• قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود
• قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
• لبش می‌بوسم و در می‌کشم می
• لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
• ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش
• ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم
• ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم
• ما درس سحر در ره میخانه نهادیم
• ما را ز خیال تو چه پروای شراب است
• ما ز یاران چشم یاری داشتیم
• ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
• ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
• ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
• مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش
• مخمور جام عشقم ساقی بده شرابی
• مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت
• مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند
• مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
• مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
• مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم
• مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو
• مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست
• مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام
• مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست
• مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
• مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم
• مسلمانان مرا وقتی دلی بود
• مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد
• مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست
• معاشران ز حریف شبانه یاد آرید
• معاشران گره از زلف یار باز کنید
• مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق
• من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم
• من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
• من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
• من و انکار شراب این چه حکایت باشد
• من که از آتش دل چون خم می در جوشم
• من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم
• منم که دیده به دیدار دوست کردم باز
• منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
• منم که گوشه میخانه خانقاه من است
• مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
• مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
• می خواه و گل افشان کن از دهر چه می‌جویی
• میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت
• می‌دمد صبح و کله بست سحاب
• می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان
• می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این
• ناگهان پرده برانداخته‌ای یعنی چه
• نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد
• نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی
• نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر
• نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
• نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید
• نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد
• نقدها را بود آیا که عیاری گیرند
• نماز شام غریبان چو گریه آغازم
• نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
• نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
• نوش کن جام شراب یک منی
• نکته‌ای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین
• نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
• هاتفی از گوشه میخانه دوش
• هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
• هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد
• هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل
• هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
• هر که را با خط سبزت سر سودا باشد
• هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
• هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود
• هزار جهد بکردم که یار من باشی
• هزار دشمنم ار می‌کنند قصد هلاک
• هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز
• همای اوج سعادت به دام ما افتد
• هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی
• واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند
• وصال او ز عمر جاودان به
• وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی
• پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد
• پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود
• چرا نه در پی عزم دیار خود باشم
• چراغ روی تو را شمع گشت پروانه
• چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم
• چندان که گفتم غم با طبیبان
• چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی
• چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت
• چه مستیست ندانم که رو به ما آورد
• چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید
• چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد
• چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش
• چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
• چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود
• چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری
• چو گل هر دم به بویت جامه در تن
• چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من
• کتبت قصه شوقی و مدمعی باکی
• کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن
• کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست
• کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد
• کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند
• کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش
• کنون که بر کف گل جام باده صاف است
• کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود
• کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت
• که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی
• کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
• گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد
• گر از این منزل ویران به سوی خانه روم
• گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر
• گر تیغ بارد در کوی آن ماه
• گر دست دهد خاک کف پای نگارم
• گر دست رسد در سر زلفین تو بازم
• گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت
• گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود
• گر من از سرزنش مدعیان اندیشم
• گر می فروش حاجت رندان روا کند
• گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
• گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود
• گر چه ما بندگان پادشهیم
• گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم
• گفتا برون شدی به تماشای ماه نو
• گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب
• گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
• گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
• گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند
• گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
• گل بی رخ یار خوش نباشد
• گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
• گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن
• گلبن عیش می‌دمد ساقی گلعذار کو
• گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس
• گوهر مخزن اسرار همان است که بود
• یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان
• یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست
• یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
• یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
• یا مبسما یحاکی درجا من اللالی
• یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد
• یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
• یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
• یارم چو قدح به دست گیرد
• یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
• یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور
• یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود